การสูญพันธุ์ของปลาบางชนิด

By -

บริเวณไฮรอคสปริง ทางตะวันออกเฉียงเหนือของแคลิฟอร์เนียในปี ค.ศ. 1989 ปลาทุยคับ(tui chub) ได้ลดจำนวนลงและสูญหายไป ซึ่งมีสาเหตุมาจากในแหล่งน้ำดังกล่าวมีการปล่อยปลาทิลาเปียอัฟริกันลงไป ซึ่งปลาชนิดนี้ชอบกินไข่และลูกปลาทุยคับเป็นอาหาร และปลาทุยคับยังเป็นที่นิยมในการบริโภคของชาวพื้นเมืองอเมริกันมาก การเชิญชวนให้เพาะเลี้ยงปลาทุยคับเพื่อบริโภค เป็นการทดแทนการล่าจับตามธรรมชาตก็ถูกปฏิเสธ โดยอ้างว่าปลาชนิดนี้จับได้ยากและมีก้างมาก

ปลาหลายชนิดไม่สามารถเดินทางไปยังแหล่งวางไข่ได้ เมื่อมีการสร้างเขื่อนมากมายตามแม่น้ำโคโลราโดบริเวณแกรนด์แคนยอนกั้นไว้ มีปลาที่อยู่ในสภาวะใกล้สูญพันธุ์หลายชนิด เช่น ปลาฮัมแบคคับ(humpback chub) ปลาโบนีเทลคับ(bonytail chub) ปลาโคโลราโดสควอฟิช(Colorado squawfish) และปลาเรเซอร์แบคซัคเกอร์(razorback sucker)

บริเวณทะเลสาบพิรามิด รัฐเนวาดา สหรัฐอเมริกา มีปลาพื้นเมืองที่ใกล้จะสูญพันธุ์ คือ ปลาคุยอุย(cui-ui) เนื่องจากบริเวณแม่น้ำทรัคกี ซึ่งเป็นแหล่งวางไข่ของปลาชนิดนี้ มีกระแสน้ำไหลช้าลงจากการสร้างเขื่อนเดอปี แต่ต่อมาก็ได้มีการสร้างบันไดปลาโจน และทำการผสมเทียม ด้วยการช่วยเหลือจากทางการ เพื่อเพาะพันธุ์และอนุบาลปลาชนิดนี้จนแข็งแรง แล้วนำไปปล่อยในแหล่งธรรมชาติต่อไป

ปลาซิสโค(ไวท์ฟิช)หลายชนิด เคยมีแหล่งอาศัยเดิมอยู่ที่บริเวณทะเลสาบเกรทเลค แต่ปัจจุบันพบว่าปลาซิสโคได้สูญพันธุ์ไปแล้ว 4 สปีชีส์ เนื่องจากบริเวณน้ำตกไนแอการามีการขุดคลองจนรอบ และมีปลาที่อพยพเข้ามาทางคลองที่ขุดเชื่อมและหากินอยู่ในบริเวณนี้ 2 สปีชีส์ คือ ปลาเอลไวฟ์ และแลมเพรย์ โดยมีการปรับตัวเพื่อหากินในน้ำจืด เพราะไม่สามารถอพยพไปในทะเลได้

ที่มา: จากหนังสือเรื่อง มีนวิทยา
เรียบเรียงโดย: สุภาพร สุกสีเหลือง
ภาควิชาชีววิทยา
มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ