ชีวประวัติของปลาปากกลม

By -

ปลาปากกลมจะปล่อยไข่และอสุจิไปในช่องว่างของลำตัว และปล่อยออกนอกตัวทางรูช่องท้อง การออกไข่ของแลมเพรย์ที่เป็นปลาสองน้ำชนิด อานาโดรมัส(anadromous), Petromyzon marinus มีประมาณ 24,000-236,000 ฟองต่อครั้ง แต่จะออกไข่ได้เพียง 400-9,000 ฟอง ในแลมเพรย์ชนิดที่หากินอิสระ ภายในสองสัปดาห์ไข่ที่จมอยู่ก้นลำธารก็จะฟักออกเป็นตัว ตัวอ่อนแรกฟักนี้เรียกว่า โปรแอมโมซีทวาร์วา(pro-ammocoete larva) เมื่อพัฒนาขึ้นจะกลายเป็นตัวอ่อน แอมโมซีท(ammocoete larva) ฝังตัวอยู่ในทรายใต้พื้นน้ำ การกินอาหารของตัวอ่อนระยะนี้จะใช้วิธีการกรองนานถึง 5 ปี จึงจะมีเมตะมอร์โฟซิส กลายเป็นตัวเต็มวัยที่มีความยาวตั้งแต่ 12 เซนติเมตรขึ้นไป การดำรงชีพของบางชนิด จะออกเดินทางหากินในทะเลด้วยการเป็นปรสิตดูดเลือดปลาอื่นเป็นอาหาร แต่ชนิดที่ใช้ชีวิตในน้ำจืดต่อไปคือ บรูคแลมเพรย์(brook lamprey) Lampetra planeri

ในระยะแอมโมซีท จากการศึกษาพบว่ามีอัตราการตายต่ำมาก โดยพิจารณาจากประชากรที่เพิ่มขึ้น โดยเฉพาะพวกที่เป็นปรสิต วิธีการกินอาหารและการหลบซ่อนของตัวอ่อนจะเป็นไปอย่างดี และยังพบว่า ถ้าโฮสท์ของพวกมันหายากขึ้นเพราะความแห้งแล้งขาดแคลน มันก็จะประวิงเวลาของระยะเมตะมอร์โฟซิสให้นานออกไปอีก

แม้ว่าโกนาดของแฮกฟิชจะผ่านช่วงระยะที่เป็นกะเทยมาก่อนในตอนแรกที่พัฒนา แต่ก็สามารถแยกเพศได้ ส่วนมากปลาพวกนี้จะหากินในทะเลลึกที่มีความคงที่ของสภาพแวดล้อม ซึ่งปริมาณอาหารก็มีค่อนข้างจำกัด ไข่ของแฮกฟิชจะมีลักษณะเป็นรูปไข่ มันจะวางไข่บริเวณก้นทะเล หรือในโพรงของมันประมาณ 5-6 ฟองต่อครั้ง ความยาวของไข่แต่ละฟองประมาณ 14-25 มิลลิเมตร ไข่ของมันจะฟักเป็นตัวอ่อนจูวีไนล์ ในอีก 2 เดือน หรืออาจจะนานกว่านี้ ไข่ของแฮกฟิชที่พบได้มากจะอยู่ในสกุล Bdellostoma, Geotria ส่วนที่หายากคือ ไข่ของแฮกฟิชยุโรปสกุล Myxine

ที่มา: จากหนังสือเรื่อง มีนวิทยา
เรียบเรียงโดย: สุภาพร สุกสีเหลือง
ภาควิชาชีววิทยา
มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ