ต้นนางก้อ

By -

ชื่อวิทยาศาสตร์ Diospyros dictyoneura Hiern
ชื่อวงศ์ EBENACEAE
ชื่ออื่น ดงน้ำ, ดำ, พลับ, เนียนดอกนางก้อ

นางก้อ เป็นไม้ยืนต้นที่จัดอยู่ในวงศ์เดียวกันกับต้นมะพลับ มีถิ่นกำเนิดอยู่ในประเทศพม่า อินโดนีเซีย และมาเลเซีย ส่วนในประเทศไทยมักมีเขตการกระจายพันธุ์อยู่ตามป่าดิบ ซึ่งเป็นพื้นที่ที่อยู่สูงกว่าระดับน้ำทะเลประมาณ 50-800 เมตร ส่วนใหญ่พบเห็นได้ในทางภาคเหนือและภาคใต้

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์
ลำต้น
มีเปลือกลำต้นสีน้ำตาลอมดำ ผิวเปลือกค่อนข้างเรียบหรืออาจแตกเป็นสะเก็ด เปลือกภายในมีสีเหลือง ขนาดของลำต้นมีความสูงประมาณ 10-15 เมตร

ใบ
ออกเป็นใบเดี่ยวเรียงสลับกันที่ปลายยอด ลักษณะใบเป็นรูปใบหอม หรือรูปรีแกมขอบขนาน แผ่นใบเรียบเป็นสีเขียวเข้ม โคนใบมน ปลายใบแหลม ขอบใบเรียบ มีเส้นแขนงใบ ประมาณ 10–12 คู่ ขนาดความกว้างของใบมีประมาณ 4-10 ซม. ยาวประมาณ 10-22 ซม. ก้านใบยาวประมาณ 0.5-1 ซม.

ดอก
ออกเป็นช่อตามซอกใบที่ปลายยอด ในแต่ละช่อจะประกอบไปด้วยดอกย่อยสีเหลืองอ่อน หรือเหลืองอมเขียวขนาดเล็กประมาณ 2-3 ดอก ดอกเพศผู้และดอกเพศเมียจะแยกกันอยู่คนละต้น กลีบดอกหนา โคนกลีบเชื่อมติดกัน มีกลีบเลี้ยงสีเขียว ทั้งกลีบดอกและกลีบเลี้ยงมีอยู่ประมาณ 3-5 กลีบ

ผล
มีลักษณะเป็นรูปทรงกลมรี มีกลีบเลี้ยงติดอยู่ที่บริเวณขั้วผล ขนาดผลที่โตเต็มที่มีความกว้างประมาณ 2.5-3 ซม. ยาวประมาณ 2-3 ซม. ภายในผลมีเมล็ดอยู่ประมาณ 4-8 เมล็ด เปลือกผลเรียบเป็นสีเขียวมีขนอ่อนปกคลุมเล็กน้อย เมื่อแก่หรือสุกจะกลายเป็นสีเหลือง

ประโยชน์
-เนื้อไม้มีความแข็งแรงทนทาน สามารถนำมาใช้ในการก่อสร้างได้
-สีจากผลสุกสามารถนำมาย้อมผ้า แห อวน หรือตาข่ายได้