น้ำมันจระเข้

By -

ได้จากไขมันที่สะสมไว้ในท้องจระเข้

จระเข้เป็นสัตว์เลื้อยคลานขนาดใหญ่ จัดอยู่ในวงศ์ Crocodylidae พบบริเวณป่าริมน้ำ สัตว์พวกนี้มีผิวหนังแข็งเป็นเกล็ด ปากยาว ปลายปากนูนสูงขึ้นเป็นช่องเปิดของรูจมูก เรียก “ก้อนขี้หมา” หางเป็นเหลี่ยม แบน ยาว ใช้โบกว่ายน้ำ และใช้ฟาดต่างอาวุธ ชอบหากินในน้ำ

ในประเทศไทยพบ ๓ ชนิด มี
๑. จระเข้น้ำจืด มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Crocodylus siamensis Schneider เป็นจระเข้ขนาดปานกลาง ลำตัวยาวราว ๓ เมตร มีลักษณะเด่นคือมีแถวเกล็ดนูนบนท้ายทอย และมีสันเตี้ยอยู่ระหว่างตาทั้งสองข้างจระเข้

จระเข้ชนิดนี้พบอาศัยอยู่ตามทะเลสาบน้ำจืด ตลอดจนในที่ราบ หนอง บึง และแม่น้ำ โดยเฉพาะบึงที่แยกออกมาจากแม่น้ำ และลำธารที่น้ำไหลเอื่อยๆ ที่มีฝั่งเป็นโคลน เคยพบมากที่บึงบอระเพ็ด แต่ปัจจุบันแทบจะไม่พบในแหล่งธรรมชาติเลย

จระเข้ชนิดนี้กินปลาเป็นอาหารหลัก โตเต็มที่เมื่ออายุ ๑๐-๑๒ ปี จะผสมพันธุ์ในช่วงเดือนธันวาคมถึงมีนาคม ตัวเมียจะวางไข่ในเดือนเมษายนและพฤษภาคม วางไข่ครั้งละ ๒๐-๔๐ ฟอง ไข่ฟักออกเป็นตัวในราว ๖๗-๖๘ วัน

๒. จระเข้น้ำเค็ม มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Crocodylus porosus Schneider เป็นจระเข้ขนาดใหญ่ที่สุดในบรรดาจระเข้ที่ยังมีชีวิตในปัจจุบัน ลำตัวอาจยาวถึง ๙ เมตร บริเวณท้ายทอยไม่พบแถวเกล็ดนูนเช่นที่พบในจระเข้น้ำจืด และบริเวณหน้าผากมีสันจางๆ คู่หนึ่ง ซึ่งจะสอบเข้าหากัน เริ่มตั้งแต่ตาไปสิ้นสุดที่ปุ่มจมูก(ก้อนขี้หมา)

จระเข้ชนิดนี้พบอาศัยอยู่บริเวณน้ำกร่อย เช่น ป่าชายเลน และบริเวณปากแม่น้ำและชายฝั่งรอบๆ เกาะ อาจพบเข้าไปอาศัยในบริเวณน้ำจืดได้

จระเข้ชนิดนี้เมื่อโตเต็มที่ชอบกินสัตว์ที่มีกระดูกสันหลังขนาดใหญ่เป็นอาหารรวมทั้งมนุษย์ด้วย ตัวที่ดุร้ายมักเรียก “อ้ายเคี่ยม” ลูกจระเข้ชนิดนี้กินแมลง ลูกกุ้ง ลูกปลา เป็นอาหาร จระเข้ชนิดนี้ตัวผู้โตเต็มที่เมื่ออายุราว ๑๖ ปี ส่วนตัวเมียจะโตเต็มที่เมื่ออายุราว ๑๐ ปีเท่านั้น ตัวเมียจะวางไข่ครั้งละราว ๕๐ ฟอง ไข่ฟักออกเป็นตัวในราว ๘๐-๙๐ วัน

๓. จระเข้ปากกระทุงเหว หรือตะโขง เป็นจระเข้พันธุ์ที่หายากที่สุดในประเทศไทย มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Tomistoma schlegelii (S.MÜller) เป็นจระเข้ขนาดใหญ่ชนิดหนึ่งของไทย ลำตัวอาจยาวถึง ๕ เมตร แต่โดยทั่วไปมีขนาดเฉลี่ยเพียง ๓.๕๐-๔ เมตร ตัวสีน้ำตาลแดง มีลายสีน้ำตาลเข้ม ปากเรียวยาวคล้ายปากปลาเข็ม หางแบน ใหญ่ ใช้ว่ายน้ำ

จระเข้ชนิดนี้พบเฉพาะทางภาคใต้ของประเทศไทยเท่านั้น มักพบอาศัยอยู่ในแม่น้ำและหนองน้ำจืดที่มีบริเวณติดต่อกับแม่น้ำ อาจพบได้บริเวณป่าชายเลน หรือบริเวณน้ำกร่อย ในประเทศไทยมีรายงานว่าพบตะโขงที่อุทยานแห่งชาติแก่งกระจาน(จังหวัดเพชรบุรี) เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเขาบรรทัด(จังหวัดพัทลุง) เขตห้ามล่าสัตว์ป่าพรุ(จังหวัดนราธิวาส) แต่พบเพียงที่ละ ๑-๒ ตัวเท่านั้น

ตะโขงกินปลาและสัตว์ที่มีกระดูกสันหลังหลายชนิดเป็นอาหาร โตเต็มที่เมื่ออายุราว ๔.๕-๖ ปี ตัวเมียจะวางไข่ครั้งละราว ๒๐-๖๐ ฟอง ไข่ฟักออกเป็นตัวในราว ๗๕-๙๐ วัน ลูกตะโขงจะฟักเป็นตัวในฤดูฝน

เนื้อจระเข้กินได้ โบราณใช้น้ำมันจระเข้ปรุงกับเครื่องยาอื่น ใช้ทาแก้เคล็ด ขัด ยอก แพลง ทำให้เส้นเอ็นหย่อน ส่วนดีจระเข้ มีรสขม คาว แก้สตรีที่คลอดบุตรแล้วโลหิตทำพิษให้จุกแน่น ขับน้ำคาวปลาและเลือดเสีย ทำให้ยาแล่นเร็ว

หนังจระเข้ ใช้เข้ายาแก้ปถวีธาตุพิการ หนังจระเข้ยังใช้ทำเครื่องหนังต่างๆ เช่น รองเท้า เข็มขัด และกระเป๋า ตลอดจนของใช้อื่นที่ทำจากหนังได้

ที่มา:จากตำราพระโอสถพระนารายณ์
โดย: ชยันต์ พิเชียรสุนทร, แม้นมาส ชวลิต และ วิเชียร จีรวงส์