หญ้าไข่เหา

By -

หญ้าไข่เหา หรือ หญ้าฝรั่ง มีถิ่นกำเนิดในเกาะสุมาตรา ส่วนในประเทศไทยพบขึ้นตามชายป่าและตามที่ราบต่ำ สรรพคุณของหญ้าไข่เหา มีดังนี้ รากใช้เคี้ยวกินกับหมากลำหรับกระตุ้นความรู้สึกทางเพศ , นํ้ายางจากต้นใช้รวมกับสมุนไพรอื่น ๆ กินแก้ระดูผิดปกติ

หญ้าไข่เหา

ลักษณะสำคัญของหญ้าไข่เหา

ไม้ล้มลุกจำพวกหญ้า มักจะเลื้อยคลุมต้นไมอื่น ลำต้นกลมแข็ง ยาวได้ถึง 17 ม. เส้นผ่านศูนย์กลาง 3-5 มม, มีขนเล็กน้อย หรือเกลี้ยง โคนต้นมีรากเล็ก ๆ ออกรอบข้อ

ใบหญ้าไข่เหาเป็นรูปแถบแกมรูปใบหอก หรือรูปขอบขนาน กว้าง 1.2-3.0 ซม. ยาว 30-37.5 ชม. ปลายใบเรียวแหลม โคนใบกลม หรือเว้าเล็กน้อย ผิวเกลี้ยงหรือมีขนทั้ง 2 ด้าน หรือมีขนเฉพาะด้านล่าง ขอบใบหยาบ มีเสันใบจำนวนมาก ก้านใบเป็นกาบเกลี้ยง หรือมีขนห่าง ๆ ที่รอยต่อระหว่างโคนใบและกาบใบมีขนกระจุกหนึ่ง

ออกดอกเป็นช่อแบบกระจาย ยาว 15-30 ซม. ประกอบด้วยแขนงช่อจำนวนมาก ช่อดอกย่อยสีออกนํ้าตาล เป็นมัน ยาว 2-2.5 มม. กาบช่อดอกย่อยอันล่างยาวครึ่งหนี่งของช่อ ดอกย่อย มีเส้นตามยาว 3 เส้น อันบนและกาบดอกอันล่างมีเส้น 5 เส้น กาบดอกอ้นบนสั้นและแคบ มีเส้น 2 เส้น ส่วนกาบดอกของดอกย่อยบนเป็นมัน เกลี้ยง เกสรเพศผู้มี 3 อัน รังไข่เกลี้ยง ก้านเกสรเพศเมียมี 2 เส้น ยอดเกสรเพศเมียเป็นขนนก

ผลอยู่ในกาบดอก